سلامت روان

اصطلاح سلامت ­روانی، اصطلاحیه که از آن واسه بیان و اعلام کردن هدف خاصی واسه جامعه به کار گیری می­شه. هر فرهنگی طبق معیارهای خاص خود بدنبال سلامت ­روونه. هدف هر جامعه اینه که شرایطی رو که سلامت اعضای جامعه رو تضمین کنه آماده کنه و سلامت­ روان یه تیکه از سلامت کلیه. یه فرد زمانی سلامت ­روانی داره که با شناخت و حفظ ویژگی­های شخصیتی خود رو با محیط تطبیق بده. شناخت خود مجموعه ادراکات و ارزشا افکار و احساسات رو تشکیل می­بده که دلیل آگاهی فرد از موجودیت خود می­شه به این معنی اون می ­فهمد کیست و چیه. در تأمین سلامت روان علاوه بر عوامل ژنتیکی، عوامل محیطی هم اثر زیاد دارن. هر چند شناخت کامل ویژگی­های مربوط به سلامت ­روان تو یه فرد بسیار مشکله ولی زمانی ادما از نظر روانی سالم هستن که خصوصیات شاخص زیر رو داشته باشن:

1- اعتماد به نفس دارن.

از خصوصیات مثبت و برجسته خود به کار گیری می­کنه همونجوریکه به محدودیت­ها و نواقص خود آشنایی دارن. توانایی­های خود رو می­شناسد و بیشترین حد به کار گیری رو می­ برد. واقعیت وجودی خود رو رو نمی­کنن و به ­جای عذرآوری و دلیل­تراشی شکست­ها رو خیلی راحت می­پذیرد و نگرانی به خود راه نمی­بدن.

2- احتیاجات ابتدایی رو خیلی راحت برطرف می­کنه

برآوردن نیازای ابتدایی زندگی به ویژه نیازای جسمی باعث تلاش دائمی در این افراد می­شه و با شناخت واقعیت­ها به­طور واقعی­تری با مشکلات مقابله می­کنن.

3- با بقیه به­دیده خوب می­نگرند

علاوه بر دوست داشتم بقیه به اونا اعتماد می ­کنن. در حفظ روابط بقیه کوشا هستن، محبت خود رو به ­طور مستقیم بیان می ­کنن و واسه اونا دلایل مناسب می­بیاره.

 

4- مسئولیت ­پذیرند

علاوه بر پذیرش مسئولیت مناسب با سن خود مسئولیت کارایی رو که­ خود انجام می­بدن قبول می کنن و از کمی تجربه لذت می­برند و همیشه واسه بهترین نتیجه در تلاش هستن (فرج زاده،1388).

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   سلامت روان ونظریهای سلامت روان

تعریف سلامت ­روان

در مورد سلامت ­روان، تعاریف نظری زیادی هست و یه توافق جمعی و مشترک بین اندیشمندان رشته­های جور واجور در این مورد وجود نداره. مثلاً پزشکان و آدمایی که با دیدگاه پزشکی به این مسئله می­نگرند. سلامت ­روان رو به شرط نداشتن علائم مریضی تلقی می­کنه و روانشناسان و روانپزشکان هم فردی رو از نظر روانی سالم می­دانند که دچار علایم ­روانی که نشون دهنده مشکل در کارکردهای روانیه، نباشه و بتونه به هنگام مواجه شدن با مسایل و مشکلات اجتماعی در رفتاراشون تعادل برقرار کنه. کارشناسان سازمان بهداشت جهانی، سلامت فکر و روان رو اینجور تعریف می­کنه، سلامت ­روانی عبارت می­باشه از، سلامت فکر و روان، توانایی ایجاد رابطه هماهنگ و موزون با بقیه، تغییر و اصطلاح محیط­ فردی و اجتماعی، حل تضادها مشکلات و تمایلات فردی به­ طور منطقی، مساوی و مناسب (میلانی­فر، 1373؛ به نقل از جوکار و سمنگان،1389).

لوینسون و همکارانش[1] (1962) فکر می کنند که سلامت ­روانی، یعنی اینکه: اول اینکهً فرد چه احساسی نسبت به خود و بقیه و دنیای دور و بر داره و دوم اینکهً به چگونگی موافقت فرد با خود و شناخت موقعیت مکانی و زمانی خود رابطه داره. جاهودا[2] (1982) نویسنده آمریکایی که اولین کتاب رو با عنوان «معنی سلامت فکری» در سال 1958 منتشر کرده در تعریف سلامت ­روانی می­گوید: سلامت ­روانی یعنی عکس العمل ­های مطلوب، متناسب، مستقر انسانی در موقعیت­های جور واجور، که راهنمای تحولات رفتاری فرد در برابر ناراحتی­ها و فشارهای داخلی، خارجی باشه (عطار شوشتری و شفاعی،1391).

پاتن[3](1994) عقیده داره که سلامت ­روان رو باید به معنی توانایی افراد واسه رسیدن به  اهدافی که واسه خود در نظر گرفته، تعریف کرد. فرد سالم، کسیه که از نظر کارکردهای روانی (مثل، اندیشه، عاطفه، درک، رفتار) دچار مشکل نباشه و با خود، خونواده و جامعه رابطه­ای هماهنگ و دوستانه داشته باشه و وظایف و مسئولیت­های فرد رو در قبال خونواده و جامعه خوب بکنه (فدایی،1390).

خونواده

[1] -Lionison

[2] -Jahoda

[3] -Paten

دسته‌ها: بهترین