فرق کارکنان جوون و سن بالا

 

معمولاً ذاتِ دوم ماست که شکلای جور واجور مردم رو طبق سن اونا طبقه بندی کنیم. مثلاً اگه کسی در دهه ی دوم زندگی اش باشه، شک نداشته باشینً باید با تکنولوژی موافقت داشته و از تناسب اندام برخوردار باشه. مرتباً هم واسه تغییر شغل آماده باشه تا به اصطلاح شغلی واقعی و شایسته خود رو پیدا کنه. یا مثلاً کسائی که در دهه ی ششم و هفتم زندگی شون هستن باید کسائی باشن که به کار کردن علاقه کم تری داشته، خسته تر بوده و در اوقات فراغتِ حاصل از بازنشستگی، به سر برند.

اینا گمراه کننده و واسه درک برچسبای رفتاری آسون ان. اما این فرضیات واقعی و مفیدند؟ ممکنه حتی در مهم ترین شباهتا هم مبهم باشن؟ باید این برچسبا رو باور کنیم؟ چقدر اعتبار دارن؟

ما معتقدیم که امروز، در دنیای کاری این یک سوال -که به وسیله نوآوریای تکنولوژیکی بوجود اومده و با رشد طول عمر، گسترش پیدا کرده.- بسیار مهم بوده و تحولات و دگرگونیای عمیقی رو به دنبال داره.

واسه اینکه بدونیم مردم در زندگی کاریِ خود چیجوری به این دگرگونیا جواب میدن بررسی انجام دادیم که بیشتر از ده هزار نفر از سراسر جهان (۲۴ تا ۸۰ سال) رو شامل می شد. تفاوتای بسیار کمی بین این گروه های سنی (بسیار کم تر از آن چیزی که فکر می کردیم) پیدا کردیم.

واقعا، خیلی از ویژگیا و تمایلات عادی که به افراد جوون نسبت داده شد به وسیله کل نیروی کار به اشتراک گذاشته شده بود. به چه دلیل؟ یک دلیل اینه که ما فقط طولانی تر زندگی می کنیم. این یعنی طولانی تر و متفاوت تر کار می کنیم. در کتابِ The 100 Year Life محاسبه شده بود که مردم چقدر طولانی کار می کنن. با اینکه نمیشه دقیق گفت، اما روشنه که خیلی از مردم با در نظر گرفتن بازنشستگی مالی شون، حالا که در دهه ی پنجم زندگی شون هستن باید تا دهه ی هفتمِ اون کار کنن. کسائی که همین حالا در دومین دهه ی زندگی هستن می تونن تا دهه ی هشتم اون مشغول به کار باشن. این بدین معنی ست که مردم در سنای جور واجور، به مجبور و بطور افزایشی در حال کار کردن با یکدیگرند.

این زندگیِ کاریِ طولانی، با تغییرات تکنولوژیکی عمیق، با بی اعتبار کردن مرحله قدیمی زندگی فول تایم آموزشی و فول تایم بازنشستگی همراه شده.

امروز، مردم در همه سنای از دگرگونیایی که به شکل صعودی در دنیای کاری اتفاق می افته آگاهند. دوبارهً روی مهارتای خود سرمایه گذاری می کنن. مراقب سلامتی شون هستن و درباره گزینه های دیگه و تغییرات حرفه ای که واسه نسلای قبلی واقعیت نداشت فکر می کنن. وقتی از این زاویه نگاه می کنیم، می بینیم که ناپیوستگی کم تری بین سنای جور واجور هست.

این بررسی اینجور مشترکاتی رو برجسته تر می کنه. فرضیاتی بسیار عادی که بخاطر سن افراد صورت میگیره رو بهتره درنظر بگیریم و در ادامه، باهم ببینیم که یافته های این بررسی کدوم یک از باورهای ما رو دچار تغییر ساخته:

جوونا بیش تر روی مهارتای جدید سرمایه گذاری می کنن. جوونا نسبت به کارشون، مثبت تر بوده و هیجان بیش تری دارن. اونا واسه تناسب اندام خود به سختی تلاش می کنن. افراد سن بالا، از انرژی کم تری برخوردار بوده و تمایل به فعالیتای آروم تر دارن. کم تر به دنبال کشف هستن.

 

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   بهترین سوالات مصاحبه واسه کارفرمایان جهت سوال از خواهندگان

۱- فقط جوونا نیستن که روی مهارتای جدید سرمایه گذاری می کنن!

ما از مردم سوال کردیم که احساس می کنن مهارت ها و علم شون متوقف شده یا نه. همینطور مشتاق بودیم بدونیم که اخیراً روی مهارتای شون سرمایه گذاری کردن یا نه! پس از سی سالگی خیلی از مردم نگرانیِ خود رو درباره غیرفعال شدن مهارتای شون گفتن. هیچ فرقی بین کسائی که در ده های سی، چهل، یا شصت بودن نبود- بیشتر از دو سوم اونا نگرانِ این موضوع بودن که مهارت ها و علم شون با تغییرِ خواستهای شغلی بهبود پیدا نمی کنه. نسبت بیش تری از کسائی که ۱۸ تا ۳۰ سال سن داشتن (۹۱ درصد) و کسائی که ۳۱ تا ۴۵ سال سن داشتن (۷۲ درصد) احساس می کردن که روی مهارتای جدید سرمایه گذاری می کنن. یعنی، بسیار از مردم به حفظ و نگهداری از مهارتای شون ادامه میدن و این حتماً به رده سنی خاصی در رابطه نیس!

۲- افراد سن بالا واسه داشتن تناسب اندام، سخت تر تلاش می کنن!

همه ما میدونیم که واسه داشتن یک زندگی طولانی و باکیفیت و خوشحال، انرژی و زنده دلی در مرکز اولویت قرار داره. بسیار راحته که تصور کنیم این افراد جوون هستن که با اهمیت زیادی که به تناسب اندام میدن، سرحال تر باشن. اما این بررسی دریافت که این افراد سن بالا تر هستن که واسه داشتن تناسب اندام سخت تر کار می کنن. حدوداً نصف افرادِ زیر ۴۵ سال به شکل فعال در حال تلاش واسه کسب تناسب اندام ان. این رقم بطور پیوسته تا به سن بالای ۷۰، در حال افزایشه.

۳- افراد سن بالا، خسته تر نبوده و از انرژی کم تری برخوردار نیستن!

یکی از دلایلی که باعث می شه شرکتا افراد جوون رو به سن بالا ترا ترجیح دهند این باوره که فکر می کنن با افزایش سن خستگی از کار به سراغ شون میاد و پس بهره وریِ کلی کاهش پیدا میکنه. جالبه بدونین که در این بررسی، هیچ مدرک و دلایلی که به رابطه خستگی و سن اشاره کنه یافت نشده. واقعا، بیش تر کسائی که کم تر از ۴۵ سال داشتن (۴۳ درصد) به خستگی شون اعتراف کردن. این رقم نسبت به کسائی که بالای ۴۵ سال (۳۵ درصد) بوده انده.

۴- افراد سن بالا نمی خوان سرعت خود رو کم کنن!

این نظریه میگه که هرچه مردم پا به سن می ذارن میخوان آروم تر بوده و به دنبال بازنشستگی بگردند. ما در این بررسی دریافتیم که حتماً اینطور نیس! بیشتر از نصف کسائی که ۴۶ تا ۶۰ سال سن داشتن خواستارِ روند آروم بودن. در حالیکه فقط ۳۹ درصد از افراد بالای ۶۰ سال و کم تر از ۲۰ درصد از افرادِ بالای ۷۰ سال سن گفتن که میخوان سرعت و فعالیتای خود رو آروم تر کرده و درباره بازنشستگی فکر کنن.

۵- کشف فقط مختصِ جوونا نیس!

وقتی درباره شکاف سنی فکر می کنین شایدً فکر می کنین که افراد در رده سنی ۲۰ سال، پس از آموزش فول تایم به ساعات آزاد لازم دارن. اما به چه دلیل فکر می کنین که فقط افراد جوون هستن که واسه کشف و یادگیریِ بیش تر درباره خودشون و جهان دور و بر کنجکاوند؟ خیلی با اهمیته که دریافتیم: هیچ اختلاف سن زیادی در هیجانات مردم واسه کشف گزینه هاشو وجود نداره!

 

 

 

[تعداد: ۴    میانگین: ۴.۳/۵]

دسته‌ها: آموزشی

دیدگاهتان را بنویسید