رشد کارآفرینی زنان در کشورای دیگه از زبون سرکار خانوم زهرا گلیج

  • مدرس و مشاور کارآفرینی و مدیرعامل موسسه کارآفرینان پیشرفت هزاره سوم

سرکار خانوم گلیج همونطور که در مورد موضوع چالشای رشد کارآفرینی زنان فرمودید این چالشا تنها مربوط به کشور ایران نمی شه و در تموم کشورای دنیا به عنوانی وجود دارن. لطف بفرمائید چند نمونه از کشورای خارجی و روش کارکرد اونا رو توضیح بدین.

همونطور که گفتیم بعضی از چالشهای کارآفرینی مشترکه و نمیتونیم براشون مرز بندی داشته باشیم. ولی به دلیل مسئولیتای خانوادگی که خانوما دارن در بعضی از موارد بیشترً چالشا می تونه فرهنگی باشه. می خوام از همین مورد استفاده کنم و توضیحی داشته باشم راجبه وضعیت کارآفرینی بانوان در کشورای جور واجور و اشاره ای هم داشته باشم به وضعیت کارآفرینی بانوان در ایران.

کلا بعضی کشورا هستن که به بحث رشد کارآفرینی زنان توجه ویژه ای داشتن. آمریکا یکی از این کشور هاس. در خیلی از کشورای در حال پیشرفت هم بحث حقوق زنان مورد توجه بیشتری قرار گرفته.

در بحث بستر سازی مناسب واسه کارآفرینی زنان طبق آماری که بخش امور زنان سازمان ملل در ۳۰ بخش در سال گذشته منتشر کرده بود و در اتفاق توانا سازی اقتصادی بانوان در کشورای جور واجور که در اجلاس ” آیورا ” در هند برگزار شد آمریکا اولین کشوریه که هم میزان رشد بالا و هم فضای مناسب تر و بستر مناسب تری داره. بعد از آن استرالیاه. شاید کمی عجیب به نظر برسه و تعجب کنین که چیجوری استرالیا در این رتبه قرار داره و به چه دلیل استرالیا به موضوع کارآفرینی زنان بیشتر پرداخته. یکی از دلایل می تونه این باشه که اونا به اهمیت زنان در اقتصاد پی برده اندو همین موضوع باعث شده که توجه بیشتری به کارآفرینی زنان داشته باشن و حضور و نقش زنان رو در اقتصاد پر رنگ کنن و به این موضوع نگاه کردن که سهم جی دی پی زنان رو زیاد کنن .

حالا موضوعاتی که ما باید به اون توجه کنیم بستر سازی با قوانین و مقررات مناسب، کم کردن محدودیتا و بحث فرهنگی و بحث پذیرش حضور زنان در جامعه و اقتصاده. به طور مثال آسون کردن بیشتری واسه رشد کارآفرینی زنان انجام شه و هم اینکه تعداد مدیران زن زیاد شه که این باعث می شه به همون اندازه در اقتصاد نقش پر رنگ تری داشته باشن. کشور ما بدیش اینه جزو ۱۰ کشوریه که بستر مناسبی نداره .

کشور مالزی که از دید فرهنگی وضعیت مشابه تری با کشور ما داره. با در نظر گرفتن مطالعه ای که در این مورد دارم ، مالزی از آخرای دهه نود اقدامات خوبی انجام داد و شعار توانمندی زنان رو سر داد تا نقش اونا رو در اقتصاد پر رنگ تر کنه و واسه این که به این هدف برسه برنامه های خوبی رو طراحی کرد و از همون اول نقش زنان رو در بخشای مدیریتی ، بخشای تصمیم گیری و تصمیم سازی بالا برد. مثلا یکی از کارایی که کرد تعداد زنان در کرسیای مجلس و مجلس رو بیشتر کرد. حتی ورود وزرای زن رو آسون کرد. پس این اقدامات به این نتیجه رسیدن جهت توانا سازی زنان به ویژه در بخش علمی اونا رو تشویق کنن که سطح تحصیلاتشان رو بالا ببرن و در رشته های فنی و مهندسی و رشته های تکنولوژی محور اجازه دادن که رشد کنن. بعد از این اتفاقات در بحث کارآفرینی فن آورانه مطالعه زیادی انجام دادن.مثلا خانمی که دانشمنده فقط فقط یک تحصیل دانشگاهی نداشته باشه و پایان نامه و تحقیقاتش گوشه کتابخونه یا گوشه شرکت یا سازمان خاک نخوره. اون طرح رو تجاری کنن. در بحث تجاری سازی علم و فن آوری تلاش زیادی کردن و واسه این منظور در بخش افزایش سطح علم و حضور زنان در علم، اتحادیه ها، انجمن و سازمانی رو واسه حمایت از زنان به وجود آوردندو خانوما رو تشویق به ورود به دکترای تخصصی کردن تا فقط در سطح کارشناسی یا کارشناسی ارشد و دکترای عمومی نمانند.  بعد در بخش کارآفرینی فن آورانه اقدام کردن و زیرساختش رو جفت و جور بیارن. هم زیرساخت قانونی و هم بحثای مالی رو جفت و جور کردن. کاری کردن که امکان اخذ وامای بلاعوض ایجاد شه یا اینکه شرکتای سرمایه گذاری خطر پذیر رو ساختن که از طرحاشون حمایت کنن.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   تفکر هدف دار چیه؟

در سالای گذشته تعداد مدیران زن در مالزی بسیار افزایش پیدا کرده ، کار دیگری که مالزی انجام داده با همکاری ” آیسسکو ” (سازمان اسلامی، آموزشی، علمی و فرهنگی) کنسرسیومای مشترکی به وجود آورد که بازم بتونه از فعالیتای زنان در بحث علمی استفاده کنه و اونا رو در کارآفرینی فن آورانه حمایت کنه. فعالیت دیگری هم که انجام داده همکاری با بانک جهانی سازمان ملله که هر ساله در مقری که دوره های توانا سازی بانوان برگزار می شه شرکت کرده تا از دید علمی اونا رو  آموزش بده.

بعضی کشورای دیگه مثل بنگلادش و هند در کار و کاسبی اجتماعی کارای خوبی انجام دادن. در این کشورا واسه خانمایی که به شکل غیر رسمی کار می کنن و تحت پوشش هیچگونه قانون حمایتی نیستن، بیمه ای ندارن و فقط واسه گذران زندگی کار می کنن، اتحادیه سوا (SEWA ) رو به وجود آوردن که بتونن از این افراد حمایت کنن. این می تونه بستر مناسبی باشه و اگه در کشور ما هم این مبحث رشد کنه و به خانوما فضای کافی داده شه واقعا می تونه زمینه رشد این افراد رو جفت و جور کنه. ما هم در کشورمون پارکای علم و فناوری و مراکز رشد داریم، که این مراکز اگه به عنوان واقعی بتونن وجود مرکز رشد رو پیاده کنن می تونه به درد بخور باشه.

اقدامی که در مالزی جنبه حمایتی داره، خدماتی که ارائه می دهنده. فضای کاری با هزینه کمتر اختصاص میدن که خانوما بتونن از آن استفاده کنن و کارشون رو پیشرفت دهند. هم اینکه امکانات ساده و دفتر کار اختصاص میدن و هم اینکه خدمات مشاوره ای در بخشای جور واجور حقوقی، مالی، کارآفرینی و … جفت و جور می کنن .

ما هم در کشورمون اگه بخوایم رشد داشته باشیم باید خدمات واسه رشد کارآفرینی زنان رو پیشرفت دهیم تا اونا بتونن با نگرانیای کمتری راه کاری خودشون رو پیش برند.

[تعداد: ۳    میانگین: ۵/۵]

دسته‌ها: آموزشی

دیدگاهتان را بنویسید