روابط کاری شما با همکاران تون در چه وضعیتی ست؟ با همکاران بداخلاق، بدجنس و یا حیله گر چیجوری رابطه برقرار می کنین؟

 

 

روابط کاری

 

شایدً شمام از این نوع کارکنان شناخت خوبی دارین: کسی که پیشه رئیس به شکلی خاص رفتار می کنه اما وقتی تنها هستید ً به شخصیت دیگری تبدیل میشه. این موضوع خصوصاً وقتی ناامیدکننده ست که خودِ مدیر مثل فردی نابینا بوده و متوجه این رفتارها نشه! چه بسا پیشرفت رتبه و مقام هم واسه این شخص قائل شه. شایدً در اینجور وضعیتی دوست دارین با صدای بلند فریاد بزنین و واقعیت همه چیز رو درباره این همکارتون برملا سازید. اما قبل از هر کاری کمی زمان بذارین و ببینین به چه دلیل این شخص رفتارِ این چنینی بروز میده؟ ببینین شما چه کاری می تونین براش انجام بدین؟

اول، تشخیص بدین که شکلای جور واجور جور واجور اختلاف هست. در ادامه سه مورد از عادی ترین شون در روابط کاری معرفی می شه:

۱- دسته اول مهارت بالایی در صحبت کردن دارن و سرعت بیان اونا هم سریعه. در قدم زدن هم سرعت دارن. این نوع از همکاران معمولاً وقتی رئیس در اتاق حاضر باشه داستانای زیادی واسه گفتن دارن. با اینکه افکار بلندپایه ای دارن و انگار عمیقاً درگیرِ چیزی شدن اما به هنگام مشارکت و عمل برملا می شن. “اینجا بوی فریبندگی و کلاه ورداری و بی پایه بودن میاد. همه افراد با برنامه ای در دست، -برنامه ای لازم که باید بکنن- از اتاق بیرون می شن. اما این شخص گویی هیچ کاری واسه انجام نداره!” -Karen Dillon -نویسنده بخش سیاستای دفتری در HBR

 

۲- این دسته از همکاران رفتاری بسیار صمیمی دارن و در روابط کاری اهل تایید و تشکر هستن. ، این افراد همون چیزایی که مردم دوست دارن رو به زبون میارن اما در آخر، یهو درمی پیدا کنین که باعث تضعیف شما می شه. Dillon این افراد رو “همکار خوبِ جعلی” می نامد. به گفته Dillon، این همکار پیشه رئیس، از تلاشا و عملکردهای شما تعریف کرده و شما رو تشویق می کنه اما در پشت صحنها، درمی پیدا کنین که به سراغ رئیس رفته و نگرانی هاش رو گفته. شما با در جریان قرار گرفتن از این موضوع خیلی متعجب میشید چون انتظارات بیش تری از این فرد داشتین!

 

۳- گروه سوم این همکاران، پیشه رئیس جذاب، دلربا و محترمند اما در غیاب رئیس، فردی گستاخ و بی توجه به همه چیز به حساب می رن. این شخص وقتی دور و بر آدمایی قرار بگیره که واسه رسیدن به خواسته هاش کمک کنن، بهترین رفتارها رو از خود بروز میده. به گفته پرفسور Wharton این افراد تمایل دارن زیردستان خود رو تحت سلطه و کنترل خود بذارن. و بطور شگفت انگیزی به وسیله والامقامان خود مطیع، فرمانبردار و باحرمته. این افراد میخوان به وسیله اسپانسورهای مالی موثر موردتحسین قرار بگیرن پس ممکنه بیرون از روند عادی، به تملق و چاپلوسی این افراد هم بدن.

 

بی توجه به اینکه در روابط کاری با کدوم نوع از این افراد سروکار دارین، مراحلی هست که می تونین با اجرای اون به مدیریت بهتر عکس العملای تون در مقابل این شخص بدین.

 

اول، درک کنین که این مسئله، ارتباطی با خودِ شما نداره!

بطور شخصی به این موضوع نگاه نکنین! هر وقت با این رفتار روبرو شدید یه قدم به عقب برگردین و فقط به عنوان یک تماشاگر ببینین دقیقاً چه اتفاقی در روابط کاری اتفاق افتاده. شاید خودتون رو یک قربونی در بازی این فرد ببینین. اما واقعا، این موضوع بیش تر برمیگرده به نبود خودآگاهیِ همکار شما، ناامنی و یا تجربیات گذشته اش!

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   راه حل تبلیغات و گسترش یکی از اساسی ترین آمیختهای بازاریابی

 

دوباره وارد بازی نشید!

وقتی این رفتار رو مشاهده کردین شایدً تمایل پیدا می کنین تا عدالت رو برقرار کنین خصوصاً اگه این رفتار، مورد تشویق هم قرار گرفته باشه! در این حالت، درگیر احساساتِ داخلی خود میشیم و می گیم “این مساوی نیس! من خیلی سخت کار کردم و همیشه تلاش کردم تا همکار خوبی واسه بقیه باشم. به چه دلیل رئیس اینو نمی بینه؟ “مهم نیس چه کاری انجام بدین اما با آتیش بازی نکنین!

رفتار خودتخریبی از خود بروز ندین. تلاش نکنین شمام باعث تضعیف این فرد شید! در مقابل بقیه همکاران، به اون بد و بیرا نگید. با چشمون تون، اون، سخنان و رفتاراش رو رصد نکنین، چون همه این اقدامات از طرف، خودِ شما رو بد نشون میده.

 

بطور سازنده، با همکاران خود ادامه بدین!

قبل اینکه بطور باز به این مشکل بدین با خودتون رو راست باشین و ببینین: این رفتار همکار شما، فقط آزاردهنده ست؟ یا روی توانایی تیم شما و به انجام رسوندن کارا تاثیر میذاره؟ اگه جواب تون دومی ست، و همین حالا قصدِ عمل کردن دارین بهتره با همکار خود شروع کنین تا رئیس تون! تا حدممکن، بطور سازنده نزدیک شید. همکارتون رو در ملأعام قرار ندین. تو یه محل خصوصی مکالمه ای داشته باشین. نشون بدین که به دنبال درست کردنِ چیزی هستید نه دنبال جنگ و جنگ! می تونین بگید:

  • واسه من روشن نیس که چیجوری اعضای تیم ما این برنامه رو تقسیم کرده و بر اون پیروز اومدن. میتونیم قبل از جلسه ی آینده، درباره این موضوع که کی چه کاری انجام میده صحبت کنیم؟
  • من فهمیدم که شما نگرانیایی رو درباره هدفی که پیش گرفتیم دارین. دوست دارم درباره اونا . ممکنه دیدگاه های خود رو به اشتراک بذارین؟ دفعه ی بعدی، لطفا مستقیماً به خودِ من مراجعه کنین.
  • من درباره این حقیقت که “همه ما مشغول هستیم” حساس هستم. اجازه بدین بدونم چی کمک می کنه تا مطمئن شیم که تیم مون، توجه کامل به این بحث داره؟ دفعه ی آخری که باهم بودیم احساس کردم که شما ناامید، سرخورده و ناشکیبا هستید. دوست دارم که مطمئن شوم همه ما در یک وضعیت همکاری مشترک واسه هم هستیم.

در صورت ضرورت، واسه رئیس خود زیاد کنین!

اگه با همه اینا، تغییر زیادی رو حس نکردید و همیشه به فکر بودین که رفتارای اون روی کار تاثیر میذاره با هدایت اون طرفِ رئیس، ادامه بدین. از خود بپرسید: همه راه حلا رو واسه اینکه در همینجا این مشکل رو حل کنم، انجام دادم؟ رابطه فعلی من با رئیسم چیجوریه؟ چیجوری میتونم قالبی رو واسه این موضوع بسازم تا در آخر، به نظر نرسه که فقط قصد تخریب یا در رفتن از زیر کار حساب شه؟ بهترین زمان و بهترین راه و روش چیه؟

دقت کنین: طوری به نظر نرسید که گویی خودِ شما ایجادکننده ی مشکل هستید! نباید عصبانی، غیرقابل توجه و شاکی به نظر برسین. باید تمرکز شما روی “کار” باشه. در این راه و روش، اهداف و مقاصد خود رو رو و روشن مطرح کنین. سوال بپرسید. توضیح بدین. یک لحن خنثی (بدون جانبداری) و آروم رو پایه کار خود بدونین.

 

 

[تعداد: ۱۵    میانگین: ۳.۷/۵]

دسته‌ها: آموزشی

دیدگاهتان را بنویسید