هنگام راه اندازی یک کار و کاسبی جدید، باید به طراحی ساختار سازمانی شرکت خود توجه کنین. انتخاب ساختار سازمانی باید با در نظر گرفتن اندازه، صنعت و اهداف شرکت شما تعیین شه. شما باید به ساختارهای سازمانی به عنوان جریانهای ارتباطی نگاه کنین. ساختارهای سازمانی به درد نخور درک شده، ارتباطات ضعیف و به درد نخوری رو ایجاد می کنن که در اون مدیران در سطوح جور واجور لازم دارن اطلاعاتی رو واسه خیلی از افراد ارائه دهند تا تایید اونا رو دریافت کنن.

ساختارهای سازمانی که خوب طراحی شده باشن کانالای ارتباطی به درد بخور بودن رو تولید و تصمیم گیریای سریع و شفاف رو ممکن می کنن.  حال نگاهی به عادی ترین شکلای ساختار سازمانی داریم.

عادی ترین اشکال ساختار سازمانی

کارکردی

ساختار سازمانی کارکردی به وسیله بیشتر شرکتا استفاده می شه. این یک فلوچارت(نمودار گردشی) بالا به پایینه که مدیر اجرایی بالای اون قرار داره، و مدیران جور واجور میانی-  مثل مدیران منابع انسانی، بازاریابی، حسابداری و سرپرستی بخش مهندسی – به طور مستقیم به مدیر اجرایی گزارش میدن. این بخشا به وسیله سرپرستی جداگونه اداره می شن و فقط به مدیر ارشد جوابگو هستن. قدرت این سیستم اینه که درک اون  آسونه و کار و کاسبی منظم و بخش بندی شده نگه داشته می شه. با این حال، ضعف اون چشمگیره – اگه یک هیئت اجرایی که ضعیف سازماندهی شده در بالا قرار گیرد، بعد اگه دست جهت با دست چپیا نتونن با هم صحبت و رفت و امد داشته باشن؛ مشکلات ناامید کننده بروز پیدا می کنن.

تولید- محصول

نوع دیگری از ساختار سازمانی، ساختار تولید- محصوله که واسه شرکتای بزرگ طراحی شده. در این نمودار گردشی، گروهی از بالاترین مدیران اجرایی در بالای اون قرار می گیرن، در حالی که محصول و تولیدات جور واجور به مینی شرکتا تقسیم می گردن. مثلا، یک شرکت تولید مواد غذایی ممکنه به بخشای نوشیدنی ، تنقلات، اجناس لبنی، مواد منجمد و ادویها تقسیم شه و مدیران هر بخش به بالادستیا گزارش دهند. در این حالت، اگه دست راستیا نتونه با دست چپیا صحبت کنن، مهم نیس، چون اجناس به طور مستقیم به همدیگه وابسته نیستن.

مشتری

اگه شرکت شما خدماتی مثل مراقبتای بهداشتی ارائه بده، می تونین از ساختار سازمانی طبق مشتری استفاده کنین. این خود یه جور از ساختار سازمانی تولید-محصوله. که در اون بخشای جور واجور کار و کاسبی هر کدوم در آخر به یه گروه خاص مشتری تقسیم می شن. مثلا، بیماران بستری، بیماران سرپایی و بیماران کلینیکی رایگان. مدیران هر بخش بعد به طور مستقیم به رئیس بیمارستان در بالا امور گزارش میدن. این ساختار هم اینکه واسه جلوگیری از همپوشانی، سردرگمی و انحراف طراحی شده.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   تست ساده واسه تشخیص بین “ویژگی” و “امتیازات” محصول

منطقه ای

اگه شرکت شما واقعا بزرگه و می خواد وارد بازار ملی یا جهانی شه، باید ساختار سازمانی شرکت خود رو به بخشای منطقه ای تقسیم کنین. این ساختار دسته ای از ساختار کارکردیه که در اون مدیران ارشد طبق کشور یا منطقه در بالا امور قرار می گیرن و مدیران منطقه ای هم گزارش بخشا رو به اونا ارائه میدن. این کار اطمینان میده که تقاضاها در بازارهایای جور واجور به شکل محلی برآورده می شن. محلی سازی در همه جنبها – مثل  قیمت گذاری، املاک و خطوط تولید- هدف این ساختاره. شرکتای بزرگی که تلاش در استفاده از یک راه حل واحد قیمت گذاری در یک خط تولید ایستا در سراسر بازارای جور واجور جغرافیایی دارن، بیشتر به دلیل به درد نخوری به وسیله رقبای منطقه ای کوچیک تر شکست می خورن.

ماتریسی

ساختار ماتریسی بیشتر به وسیله شرکتای بازیای ویدئویی و فیلم استفاده می شن. که در اون  گروه های جور واجور همه باهم کار می کنن تا یک محصول پایانی تولید شه. در این ساختار سازمانی، یک مدیر قوی در بالا امور قرار داره – مثل یک ناشر بازی ویدیویی یا مدیر فیلم – که به عنوان رهبر تیم عمل می کنه. تا اطمینان حاصل کنه که هر بخش اطلاعاتی رو که واسه تکمیل کار جداگونه نیازه، دریافت می کنه.

مثلا، در تولید یک فیلم، یک بخش ممکنه روی موسیقی کار کنه، دیگری ممکنه روی جلوهای ویژه کار کنه، در حالی که دیگری روی فیلمای ضبط شده و آرشیوی کار می کنه. هر بخش باید اطلاعاتی رو از طرف دیگه دریافت کنه – مثلا، یک تیم جلوهای ویژه نیاز به دسترسی به فیلمای فیلم ورداری شده داره – و این کار کارگردان فیلم (در بالا امور) است تا همه رشته های شبکه کاری رو به همدیگه وصل کنه و بعد محصول پایانی تولید شه.

ساختارهای سازمانی دیگه

در حالی که بیشتر شرکتا از تنوع ساختار سازمانی کارکردی استفاده می کنن، تعیین اینکه کدوم ساختار واسه شرکت شما مناسبه، به شما بستگی داره. شما می تونین بهترین بخشای هر یک رو ترکیب کنین و برابری بدین. تا ساختار سازمانی سفارشی بسازین. فقط به یاد داشته باشین، دلیل داشتن یک ساختار سازمانی، حفظ ارتباطات و اطمینان از کمترین میزان طولانی کردن و طولانی شدن کاره.

[تعداد: ۲    میانگین: ۴.۵/۵]

دسته‌ها: آموزشی

دیدگاهتان را بنویسید