توجه قـرار می­گیرد. این حالـت، براسـاس ارتباطات نیست، اما به شـکل «نگاه کن واحساس کن»

می­باشد.

2- تداوم ارتباط

در این مرحله ارتباط عاطفی و منسجمی ایجاد شده است. سازمان با نگرش مشتری در هر دو مرحله قبل و بعد از خرید خدمت پیوند ایجاد می­کند. سازمان به مشتری گوش می­دهد که در حال آشنایی تدریجی با سازمان می­باشد. در این مرحله وفاداری دیگر تنها متکی به قیمت و خدمت نمی­باشد و تضمینی برای اینکه مشتری منبع دیگری را جستجو ننماید، وجود ندارد. اما روابط به اندازه کافی برای وفاداری منسجم هستند که مشتری به زودی تغییر جهت ندهد. یک میل متقابل در این مرحله وجود دارد و هر دو طرف شروع به در نظر گرفتن منافع برای رشد و توسعه روابط می­نمایند.

3- یکی شدن

یک ارتباط مدت­دار و به طور متقابل قابل تأیید است، به طوریکه دو طرف بدون تسلسل به یکدیگر ملحق شده باشند. در این حالت وفاداری بر اساس درجه بالایی از رضایت ایجاد شده است و مشتری شخصاً به سازمان احساس تعلق می­نماید، وقتی­که یکی شده ادامه می­یابد، ضمانت بین مشتری و سازمان به تدریج پررنگ­تر می­شود. در اینجا احساس رضایت مشتری و وفاداریش به سازمان افزایش می­یابد.

برای یکی شدن و ادامه روابط، مشـتری و سازمان باید منافعی را، حتی در مواقعی­که هر یـک در

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   ایران اورانیوم غنی شده ی خود رو به روسیه صادر می کنه!
دسته‌ها: آموزشی