مطالعه رابطه بین نحوه مدیریت صندوق های سرمایه گذاری مشترک و عملکرد آن …

مقالات و پایان نامه های سری نهم

TRACKING ERROR = STDEV [ Rfund – Rindex ]
α عملکرد = α۰ + α tracking error
ارتباط بین α و α tracking errorبیانگر ارتباط بین مدیریت صندوقهای سرمایهگذاری و عملکرد آنها میباشد.
با بازنویسی مدل بالا داریم:
αi = Rit – Rft –[ bi (RMt – Rft) + siSMBt + viVMGt + miWMLt + α tracking error STDEV [ Rfund – Rindex]+ eit]

۱-۶٫ حدود پژوهش

حدود مکانی اجرای پژوهش برای صندوقهای سرمایهگذاری بورس اوراق بهادار ایران و حدود زمانی آن از سال ۱۳۹۲-۱۳۹۰ بر اساس حداکثر داده های قابل دسترس و حدود موضوعی آن به مطالعه رابطه بین نحوه مدیریت و عملکرد صندوق های سرمایه گذاری می پردازد.
جمع آوری داده ها: کتابخانه ای

برای دانلود فایل متن کامل پایان نامه به سایت 40y.ir مراجعه نمایید.

۱-۷٫ تعریف واژه ها و اصطلاحات

صندوق های سرمایه گذاری[۲]صندوقهای سرمایهگذاری مشترک، واسطههای مالی هستند که به عموم مردم سهام میفروشند و وجوه حاصله را در پرتفوی متنوعی از اوراق بهادار سرمایهگذاری مینمایند. هر واحد سرمایهگذاری که در صندوقهای سرمایهگذاری فروخته میشود، نماینده نسبت متناسبی از پرتفوی اوراق بهادار است که صندوق سرمایهگذاری به وکالت از طرف سهامداران خود اداره مینماید (راعی و پویانفر،۱۳۸۹).
واریانس مازاد بازده صندوق[۳]که به براساس معادله زیر با استفاده از انحراف معیار اختلاف بازده صندوق و بازده شاخص بازار به دست میآید.
TRACKING ERROR = STDEV [ Rfund – Rindex ]
Rfund : بازده هر صندوق
Rindex : بازده شاخص که همان بازده بازار است.
داده های ترکیبی[۴]تجزیه و تحلیل دادههای ترکیبی، یکی از موضوعات کاربردی در اقتصادسنجی است. دادههای ترکیبی، ترکیبی از داده های مقطعی و سری زمانی میباشد، یعنی اطلاعات مربوط به دادههای مقطعی در طول زمان مشاهده میشود. واضح است چنین دادههایی دارای دو بعد میباشند، که یک بعد آن مربوط به واحدهای مختلف در هر مقطع زمانی خاص است و بعد دیگر آن مربوط به زمان میباشد.

۱-۸٫ ساختار پژوهش

پژوهش حاضر در پنج فصل به شرح ذیل تنظیم شده است.
در فصل اول همان طور که مشاهده شد، به طور خلاصه موضوع تحقیق، اهمیت موضوع تحقیق، فرضیات، قلمرو تحقیق، چگونگی انجام تحقیق و تعاریف واژهها و اصطلاحات بیان شده است.
در فصل دوم با نگاهی به مباحث تئوریک مطرح شده در زمینهی تحقیق و ابعاد آن، به طور اجمالی به تحقیقات مشابهی پرداخته شده که در ایران و خارج از ایران در زمینهی موضوع تحقیق انجام شده است.
در فصل سوم از تحقیق توضیحاتی راجع به روش تحقیق و مدلهای مورد استفاده در آزمون فرضیات ارائه شده است که اهم روشهای گردآوری اطلاعات و تجزیه و تحلیل محاسبات انجام شده را نشان میدهد.
در فصل چهارم دادهها و اطلاعات به دست آمده با استفاده از روشها و مدلهای آماری مناسب مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و نتایج حاصله ارائه شده است.
فصل پنجم نیز به خلاصه پایاننامه، نتیجهگیری و ارائهی پیشنهادات اختصاص دارد.

فصل دوم

مروری بر ادبیات موضوع

مقدمه

یکی از اساسیترین مسایل اقتصادی افراد، واحدهای تجاری، موسسات مالی و اعتباری، بانکها و کشورها، تخصیص بهینه منابع است و یکی از این منابع مهم عامل سرمایه است. اگر توسعه اقتصادی را به عنوان مجموعه عملیات یک کشور برای بهبود سطح زندگی مردم و افزایش درآمد ملی بنگریم، خواهیم دید که مهمترین مساله در این زمینه سرمایهگذاری است و سرمایه، هسته اصلی توسعه اقتصادی را تشکیل میدهد.
صندوقهای سرمایهگذاری مشترک به عنوان یکی از مهمترین واسطههای مالی نقش انتقال سرمایه را از سوی دارندگان منابع به سمت مصرفکنندگان (شرکتهای تولیدی و خدماتی وسایر) برعهده دارند. از اینرو انواع مختلفی از صندوقهای سرمایهگذاری با هدف جمعآوری وجوه از سرمایهگذاران غیرحرفهای و اختصاص آن به سبدهای سرمایهگذاری کارا، کاهش ریسک سرمایهگذاری و کسب بازدهای متعارف پا به عرصه ظهور گذاشتند. عملکرد سرمایهگذاری با دو رکن ریسک و بازدهی مورد ارزیابی قرار میگیرد و همواره بیشترین بازدهی با توجه به سطح مشخصی از ریسک، معیاری مناسب برای سرمایهگذاری است.
بنابراین، مطالعه و پژوهش در جهت ارزیابی عملکرد صندوقهای سرمایهگذاری و بهینهسازی سرمایهگذاری میتواند گامی در جهت تشویق به سرمایهگذاری بیشتر باشد؛ چرا که یکی از عواملی که مانعی در مقابل سرمایهگذاری محسوب میشود، ریسک و مخاطرات سرمایهگذاری است. بنابراین ارزیابی عملکرد صندوقهای سرمایهگذاری از این جهت حائز اهمیت است که معاملهگران سهام بتوانند درباره نگهداری، فروش و یا خرید سهام این صندوقها در زمان مقتضی تصمیمات لازم را اتخاذ کنند. بدیهی است که سرمایهگذاران بالقوه به دنبال سهام صندوقهایی باشند که عملکرد بهتری از سایر صندوقها و نیز از عملکرد بازار داشته باشند.
از آنجایی که سرمایهگذاران تمایل شدیدی به سرمایه گذاری در صندوق های با عملکرد بهتر دارند، و مدیریت صندوق میتواند عاملی مهم در جهت عملکرد صندوق باشد، لذا در جهت نیاز به غنیتر کردن ادبیات تحقیقی موجود، پیرامون صندوقهای سرمایهگذاری مشترک در ایران و بالاخص ارزیابی عملکرد این صندوقها، نیاز به انجام چنین تحقیقی ضرورت پیدا کرد تا به واسطه آن معیار جدیدی جهت ارزیابی عملکرد، از طریق بررسی تأثیر مدیریت صندوقها که به صورت فعال یا منفعل میباشند، ارائه شود. بنابراین، در این فصل به منظور بررسی تاثیر مدیریت صندوق بر عملکرد صندوقهای سرمایهگذاری مشترک، ادبیات موضوع بیان میگردد.
در این راستا ابتدا مبانی نظری تحقیق مطرح میشود و در ادامه پژوهشهای انجامشده در این زمینه ارائه میشود.

۲-۱٫ مبانی نظری

هدف بخش تئوری، شناسایی و بحث در مورد تئوریهای مربوط به حوزهی تحقیق است. به منظور تحقق این امر، در این بخش به بررسی نقش مدیریت در عملکرد صندوقهای سرمایهگذاری مشترک میپردازیم. به این منظور، در ابتدای بحث به تعریف صندوقهای سرمایهگذاری مشترک پرداخته میشود. در ادامه، انواع صندوقهای سرمایهگذاری و مزایای صندوقهای سرمایهگذاری مشترک بیان میگردد، و تاریخچه مختصری از صندوقهای سرمایهگذاری مشترک در ایران بیان میشود. به منظور بیان مناسبتری از رابطهی مدیریت و عملکرد صندوقهای سرمایهگذاری مشترک مدلهای مرتبط تشریح میگردد.

۲-۱-۱٫ صندوقهای سرمایهگذاری مشترک

۲-۱-۱-۱٫ تعریف صندوقهای سرمایهگذاری مشترک

تعاریف ارائه شده برای صندوقهای سرمایهگذاری مشترک در قوانین کشورهای مختلف و ادبیات مالی و سرمایهگذاری تا حد زیادی به یکدیگر نزدیک و بعضاً مشترک است. دلیل این امر، برخورداری از ماهیت و فعالیت مشابه، علیرغم وجود برخی تفاوتها در چارچوب و مقررات حاکم بر فعالیت و نحوه نظارت بر آنهاست. قانون ۱۹۴۰ ایالات متحده، صندوقهای سرمایهگذاری مشترک را نوعی از شرکتهای سرمایهگذاری با ویژگی مخصوص به خود معرفی میکند که حرفه اصلی آن سرمایهگذاری، سرمایهگذاری مجدد، کمک به نگهداری یا معامله اوراق بهادار در چارچوب قوانین و مقررات مربوط است.
در قانون بازار اوراق بهادار جمهوری اسلامی ایران (ماده۱ بند۲۰) صندوقهای سرمایهگذاری به شرح زیر تعریف شده اند: “نهاد مالی است که فعالیت اصلی آن سرمایهگذاری در اوراق بهادار میباشد و مالکان آن به نسبت سرمایهگذاری خود در سود و زیان صندوق شریک میباشند”. به نظر میرسد این تعریف به اندازه کافی جامع نبوده و از ویژگی یک تعریف قانونی کامل برخوردار نیست. همچنین در ماده ۱ بند ۵ قانون توسعه ابزارها و نهادهای مالی جدید(مصوب ۱۳۸۰) مجلس شورای اسلامی در تعریف صندوق سرمایهگذاری آمده است: صندوق سرمایهگذاری، نهاد مالی است که منابع حاصل از انتشار گواهی سرمایهگذاری را در موضوع فعالیت مصوب خود سرمایهگذاری میکند. طبق بند الف همین ماده گواهی سرمایهگذاری، اوراق بهادار متحدالشکل است که توسط صندوق سرمایهگذاری مشترک منتشر و در ازای سرمایهگذاری اشخاص در صندوق با درج مشخصات صندوق و سرمایهگذار و مبلغ سرمایهگذاری در آن ارائه میشود. با توجه به تعاریف ارائه شده میتوان نتیجه گرفت «صندوقهای سرمایهگذاری مشترک، واسطههای مالی هستند که به عموم مردم سهام میفروشند و وجوه حاصله را در پرتفوی متنوعی از اوراق بهادار سرمایهگذاری مینمایند. هر واحد سرمایهگذاری که در صندوقهای سرمایهگذاری فروخته میشود، نماینده نسبت متناسبی از پرتفوی اوراق بهادار است که صندوق سرمایهگذاری به وکالت از طرف سهامداران خود اداره مینماید(راعی و پویانفر، ۱۳۸۹).
ترکیب داراییهای صندوق مشترک به عنوان پرتفوی یا سبد صندوق شناخته میشود و خریداران واحد[۵]های سرمایهگذاری صندوقها به نسبت سهم خود بخشی از مالکیت سبد اوراق بهادار را بهدست میآورند و هر واحد سرمایهگذاری صندوق بیانگر نسبت مالکیت هر یک از سرمایهگذاران در داراییهای صندوق و درآمد ناشی از آن داراییهاست(مدیریت پژوهش، توسعه و مطالعات اسلامی سازمان بورس اوراق بهادار، ۱۳۸۹).

۲-۱-۱-۲٫ صندوقهای سرمایهگذاری مشترک در ایران

ضرورت تشکیل و فعالیت صندوق سرمایهگذاری مشترک از مدتها قبل از سوی دستاندرکاران اقتصادی و بازار سرمایه کشور، به صورتهای مختلف عنوان گردیده و تلاشهایی صورت گرفته است که نتیجه این اقدامات را به نوعی میتوان در دو مقطع زمانی قبل و بعد از تصویب قانون بازار اوراق بهادار جمهوری اسلامی ایران در آذر ماه ۸۴ مورد توجه قرار داد؛

  1. قبل از تصویب قانون بازار اوراق بهادار