سامانه پژوهشی – نقش خصوصی سازی در ارتقای عوامل مؤثر بر بهره وری منابع انسانی در …

دانلود تحقیق - پایان نامه - مقاله و پروژه

  • نداشتن اعتقاد و باور ملی به نتایج و فواید بهبود بهره وری منابع انسانی؛
  • ترس از برخی نمودهای ظاهری بهره وری منابع انسانی از جمله ترس از بیکاری،
  • نا آگاهی عمومی نسبت به مفاهیم و جایگاه بهره وری منابع انسانی، میزان اهمیت آن و نقش و وظایف افراد در این راستا؛
  • بی توجهی به فکرهای خلاق و مبتکر؛
  • مقاومت افراد در مقابل تغییرات و عدم تمایل به ترک برخی عادات؛
  • غرق شدن در روش ها و تکنیک ها و تغییر باورهای فکری؛
  • بلند پروازی و بی توجهی به مسایل به ظاهر کوچک و راه حل های خرد؛
  • مشخص ننمودن متولی کار؛
  • ناهماهنگی و نبود هدایت و نظارت مناسب؛
  • ضعف تعهد اجرایی؛
  • عجله در حصول نتیجه؛
  • دخالت های بی جای برخی کارشناسان در سایر حوزه های کاری و اظهار نظرهای غیر کارشناسانه؛
  • عدم وجود کارشناسان خبره و یا عدم انگیزش آن ها درارزیابی سیستم و تجزیه و تحلیل و اندازه گیری بهره وری و بهره وری منابع انسانی؛
  • برخورد مقطعی با موضوع بهره وری منابع انسانی و ناپیوستگی روند بهره وری.

(رضایی کلید بری و همکاران،۱۳۹۱، صص ۸۲ – ۸۱)
۲-۳۲) نکاتی برای ارتقای بهره وری نیروی انسانی
با توجه به این که نیروی انسانی مهمترین عامل در بهبود بهره وری می باشد. لذا می توان با به کارگیری نکته هایی، موجبات ارتقای بهره وری آن ها را فراهم آورد.

منبع فایل کامل این پایان نامه این سایت pipaf.ir است

  • ایجاد نگرش مثبت در کارکنان نسبت به کار و سازمان محل کار خود؛
  • بالا بردن سطح آموزش مستمر و مداوم نیروی کار در ارتقای مهارت های آنان از این طریق؛
  • دادن آگاهی و شناخت به کارگران و کارکنان درباره اهداف و وظایف سازمانی و جایگاه افراد در آن؛
  • ایجاد روابط دوستانه و صمیمی مدیریت با کارکنان؛
  • ارتقای مهارت ها و کسب مهارت های جدید از طریق آموزش؛
  • بهبود روش های انجام کار و حذف مراحل زاید کاری؛
  • سپردن کار به کاردان و گماردن افراد در مشاغل مناسب؛
  • استفاده از سیستم مکانیزه و روش خودکار؛
  • توجه به تعادل روانی و جسمانی کارکنان سازمان؛
  • ایجاد تعهد در کارکنان؛
  • ایجاد فرهنگ کار و اعتماد در کارکنان نسبت به ایفای مؤثر وظایف خود در سازمان؛
  • بالا بردن سطح انگیزه افراد برای انجام وظایف شغلی خود در حد بهینه؛
  • افزایش روحیه کارکنان سازمان و خشنودی آنان از کار در سازمان؛
  • تأکید بر همکاری افراد در سازمان و ایجاد علاقه به انجام کارهای گروهی؛
  • نظم و انضباط در کار و اعمال مدیریت زمان در سازمان؛
  • مشارکت دادن کارکنان در تصمیم گیری و برنامه های بهبود بهره وری؛